Interviews Venloos Voorname Vrouwen

Interviews Venloos Voorname Vrouwen

Ieder jaar kiest de Stichting Venlo Vrouwen op 8 maart, Internationale Vrouwendag, een Venloos Voorname Vrouw. Dit jaar gaat die verkiezing vanwege corona niet door. De stichting bedacht wel een alternatief en besloot alle voormalige Venloos Voorname Vrouwen te interviewen. Voorzitter Marijke Moonen werd geraakt door de gesprekken en het verraste haar hoe groot de impact is geweest van de titel op deze vrouwen. Hier een ingekorte weergave van al de gesprekken.

Shami Haznadar (2012)

De titel heeft mij erkenning gegeven voor mijn inzet als vrijwilliger voor kwetsbare groepen. Voor mijn passie en bevlogenheid om naast mijn rol als echtgenote, zelfstandig ondernemer en moeder, in de geringe tijd dat ik over had, mij in te zetten voor een ander.

Mensen hebben mij het gevoel gegeven dat dit inzet ertoe doet. Deze onderscheiding is ook op mijn LinkedIn profiel zichtbaar en vermeld ik ook op mijn CV. Ik ben er trots op! Het is belangrijk om je in te zetten voor mensen die jouw stem nodig hebben, vind ik zelf. Je bereikt hier altijd wat mee, ook al is dit niet direct zichtbaar, raak je altijd wel een gevoelige snaar en zet je anderen aan het denken. Daarmee breng je beweging in zaken en thema’s die dit behoeven.

Marja Ebbers (2013): aandacht voor me zelf

“Na mijn vertrek bij Emmaus ben ik een tijdje in Frankrijk terecht gekomen met als doel een nieuwe opvang te starten, vergelijkbaar met Emmaus, maar dan kleinschaliger. Na anderhalf jaar, mede gevoed door het corona tijdperk, kwam ik meer en meer bij mezelf terecht en besloot ik uiteindelijk eens voor mezelf te kiezen. Genoeg gezorgd voor anderen en bar weinig voor mezelf.  Zo heb ik me terug getrokken en verhuisde een paar maanden terug naar Zeeland, waar ik geniet van mijn kinderen en kleinkinderen. Ik heb weer aandacht voor mezelf en dat is nieuw. Maar inmiddels ben ik iets ouder, wijzer en grijzer. De titel Venloos Voorname Vrouw, die ik in 2013 ontving, heeft me geraakt. Het gaf kracht en zelfvertrouwen, het heeft me innerlijk groter en sterker gemaakt. Door jullie vertrouwen in mij leek het alsof bij mij het licht aanging.”

Annemarie Staaks (2015): bewust van eigen kwaliteit

“Ik ben moeder van drie kinderen. De eerste coronagolf ervaarde ik als positief: ik leerde om los te komen van alle verplichtingen. Ik ben in een verdiept bewustwordingsproces gekomen. De tweede golf was pittiger: mijn werk staat al een jaar op een laag pitje en ‘alleen’ moeder zijn, viel niet mee. Ik heb veel gehad aan het samenkomen met andere moeders. We hebben elkaar echt gesteund. De titel Venloos Voorname Vrouw, die ik in 2015 ontving, heeft me vooral gebracht dat ik bewust ben van mijn eigen kwaliteit en daarvoor durf te staan. De titel zelf kwam niet op een handig moment, ik had net mijn tweede kindje gekregen. Ik was er niet aan toe om naar buiten te treden. De titel vond ik ook niet bij me passen: ik voelde dat ik in een feministische rol werd gedrukt die niet bij me past. Ik geloof niet in de strijd.”

Ineke Hendrickx (2016): zelfvertrouwen en zelfwaardering

“Sinds oktober 2020 ben ik weer terug in Malawi. Daar woon ik zes tot acht maanden per jaar. Sinds mijn terugkeer lijkt alles soepeler en makkelijker te gaan dan aan het begin van mijn project. Ik leef en werk in een gemeenschap die een middelbare school voor meisjes bouwt. Daar krijgen op termijn 400 leerlingen naast theorie ook praktijkvakken. Dat is nieuw in Malawi. We verwachten dat de meisjes na deze opleiding een eigen bedrijf gaan starten. In 2016 mocht ik de titel Venloos Voorname Vrouw ontvangen. In het begin werd ik daar verlegen van, maar het heeft me zelfvertrouwen en zelfwaardering gegeven. Ik leerde dat ik mijn eigen kwaliteiten mag waarderen. Ik heb die halsketting vaak en met trots gedragen. Op die avond, 8 maart, ontstond er iets: een gevoel van gezamenlijkheid en gezamenlijke groei.”

Paula Nelissen (2017): voor ons zelf opkomen

“In de eerste coronagolf had ik ineens heel veel tijd. Ik heb nog nooit zoveel rust gehad en boeken gelezen! Nu vind ik het wel te lang duren, vooral nu de Passiespelen weer uitgesteld worden. Bij de Passiespelen ligt mijn hart, ik vind het zo jammer dat we niet kunnen repeteren. We passen de voorstelling nu ook aan op de 1,5 meter-maatregel. Toen ik in 2017 gebeld werd of ik Venloos Voorname Vrouw wilde worden, dacht ik oprecht dat ze de verkeerde hadden! Maar meerdere mensen hadden mijn naam genoemd. De titel heeft mij tot inzicht gebracht dat er nog steeds vrouwen onderdrukt worden: vrouwen krijgen nog steeds minder betaald en er wordt altijd vanuit gegaan dat de vrouw de zorg van de kinderen op zich neemt. Ik vind zelf dat wij als vrouwen voor onszelf moeten opkomen. Als wij het niet doen, doet niemand het!”

Loes Keijsers (2018): podium pakken

“Ik ben net hoogleraar Orthopedagogiek geworden aan de Erasmus Universiteit. Ik ben bezig om er alles aan te doen dat het goed gaat met de geestelijke gezondheid van jongeren. Dat doe ik samen met een team, waar we ook een eHeatlh-app hebben ontwikkeld om jongeren te ondersteunen in deze corona tijd. Zelf probeer ik zoveel mogelijk humor te bewaren in het dagelijks leven. Toen ik de titel Venloos Voorname Vrouw in 2018 ontving, heeft het me bewust gemaakt hoe belangrijk het is dat je als vrouw het podium pakt als je iets te vertellen hebt. Het benadrukt voor mij hoe belangrijk het is dat we ernaar streven dat ieder talent mee mag doen in deze maatschappij. We hebben iedereen nodig om vooruit te komen en tot oplossingen te komen. De maatschappij is te groot en ingewikkeld om het in je eentje te doen. We moeten het samen doen.”

 Myra Leenen (2019): kracht van het verbinden

“Gelukkig zijn de basisscholen weer open. Het is heerlijk om weer volop aan de slag te zijn en zeker met een fijn team waar ik energie van krijg! De titel Venloos Voorname Vrouw blijft steeds weer in mijn leven voorbijkomen. Men weet mij te vinden, ik word eraan herinnerd en altijd in positieve zin. Het meest bijzondere daarbij is wel dat veel mensen mij deze titel zo gunnen. En dat terwijl ik zelf het idee heb dat ik gewoon deed wat ik altijd al deed: verbindingen leggen bij culturele activiteiten, de stille armoede bestrijden en helpen om mensen weer laten geloven in hun eigen kunnen. Als Venloos Voorname Vrouw ben ik me veel meer bewust geworden van de kracht van het verbinden en de impact die het genereert. Met name allochtone vrouwen hechten er grote waarde aan. Zij ondervinden daarbij steun, erkenning en waardering. Ook zij zijn trots op deze titel, net zoals ik trots ben op hen.”

 Marlie van Ulft (2020)

“Het was een gek jaar; er zijn een aantal ernstig zieken in mijn familie en mijn vader is overleden aan Covid. Door de pandemie en de gevolgen ervan dacht ik wel eens: dan ben je Venloos Voorname Vrouw, maar wat heb je dan? Als coördinator en programmeur van Theater de Garage kon en kan ik gelukkig veel voldoening halen uit mijn werk. Een week nadat ik de titel had gekregen, moesten we dicht, begin juni mochten we gelukkig weer open. Daar hebben we volop gebruik van gemaakt en binnen de beperkingen van alles georganiseerd – helaas zitten we sinds 15 december weer in een lockdown. Verder was ik me nooit zo bewust van het man-zijn en vrouw-zijn, ik beoordeel mensen liever op hun kwaliteiten. Vanwege het Covid-jaar en de familieomstandigheden heb ik nog niet echt zicht op wat Venloos Voorname Vrouw me heeft gebracht.  Aangezien mijn titel wordt geprolongeerd heb ik de mogelijkheid daar nog een jaar over na te denken.”